อีเมล์ยามดึกคือเพื่อนฉัน มีอะไรระบายไว้แล้วส่งไปหาใครคนหนึ่ง
ไม่หวังให้ตอบกลับทุกอย่างที่ระบายไป เพราะ มันเกินกว่าที่ ใครคนหนึ่งจะเข้าใจ
บางทียังงงกับตัวเองว่าทำไปทำไม ? ในเมื่อ ใครคนหนึ่งไม่เข้าใจ
อยากจะบอกว่า ตอนนี้เหงามากๆ เพราะ ต้องรอ รอ แล้วก็รอ
จะทำให้ใจชินสภาพแบบนี้ได้ยังไงนะ .........
.
ทำอะไรตอนนี้เป็นคิดถึง ใครคนหนึ่งไปหมด ไม่ว่าจะ
นั่งรถผ่านสนามบิน,sms,รูป,แก้วน้ำ,เตียงของฉัน
ตุ๊กตาหมา,ไมโครโฟน,เพลงของ เบิร์ด ธงไชย,ฯลฯ
ร้อยแปดพันอย่างที่ทำให้คิดถึงเธอ ...............
.
ดีที่ว่า ตอนนี้ค่อยทุเลาลงมาบ้าง เพราะ ใครคนหนึ่งไม่เงียบหายไปไหน
ลงทุนสู้ความเหงา เสียตังค์ส่งอีเมล์ตอบกลับมาหา
ซึ่งปกติ ไม่เคยมีมาก่อน ส่วนมากกว่าจะได้รับเมล์ก็ เสาร์-อาทิตย์
.
ไปนั่งเรียนเหมือนไปเขียนไดอารี่ถึง ใครคนหนึ่งมากกว่า
ในหนังสือ สถิติ มีข้อความที่กำลังนึกอยู่ เขียนออกไป
วันแรก คิดถึงใครคนหนึ่งยามฝนตก
วันที่สอง รอใครคนหนึ่งโทรมาหา
แล้ววันที่สามล่ะ .........................................
และนอกนั้น ตามหน้ากระดาษ ก็เต็มไปด้วย
ตัวการ์ตูนเต็มหน้า ภาษาต่างดาว ลายเส้นหยึกหยัก
.
สักวัน ใครคนหนึ่ง จะนึกออกไหมนะ
ว่า อีเมล์บางฉบับ ได้สื่อข้อความลับไปหา
ถึงแม้ฉันเองอาจจะเขียนแปลกๆ แต่นั่นก็คือ ฉัน
และฉันไม่เขียนข้อความที่หวานๆไปหา
ซึ่งถ้าเกิดว่า ใครคนหนึ่ง เจอข้อความหวานๆ
จากฉันเมื่อไหร่ คงมีใครปลอมตัวแน่ๆเลยล่ะ
หรือไม่ก็ฉันเมา .........................
.
นึกถึงคืนซาดิสถ์ครั้งแรก ที่คิดอยากจะทำรอยที่ข้อมือ
แต่ไม่ดีกว่า... ฉันเจ็บเพื่อใคร ? ก็แค่อยากให้รอยมัน
ไม่จางลงก็เท่านั้น ไม่ใช่ อกหัก อยากเฉือนข้อมือตัวเอง
ไม่จางลง เท่ากับว่า การอยู่ตลอดไปของเรา
ตอนนี้มันจางลงแล้วล่ะ ถึงจาง
แต่ความรู้สึกก็จะอยู่ตลอดไป ........
.
คิดถึงวันที่ ใครคนหนึ่งกลับมาเสมอ
รอนะ
